topleft
topright

Aankomende activiteiten

Lid worden van HVV

Actie kerkuittreding



Voelt u zich nog thuis in de kerk?

Zoeken...

HVV Regio Antwerpen-Noord
Denk er eens over na!

Iedere generatie glimlacht over haar ouders, lacht over haar grootouders en bewondert haar overgrootouders! ( William Somerset Maugham)

Maar waarom?

Zo het volgende verhaal kunnen zijn?

Wie niet steelt of erft, werkt tot hij sterft! Ik mag vermoeden dat u deze zegswijze kent. Bij mij hangt die tegeltjeswijsheid niet aan de muur. Ze straalt ook een zeker Bijbelse moedeloosheid uit. We zijn gedoemd om te slaven in het zweet onzes aanschijns tot in het uur van onze dood of zoiets. (Om het op zijn oud Vlaams te schrijven).

Een mens wordt er niet vrolijker van. Ik volg die leuze niet, ik heb geen zin om te zwoegen tot ik sterf. Stelen is ook niet aan mij besteed. En erven heb ik helemaal uit mijn wereld gebannen. Sinds jaar en dag ga ik ervan uit dat ik mijn eigen financiële boontjes moet doppen, en dat een rijke suikernonkel en het winnen van de lotto tot het rijk der sprookjes behoren. Dat uitgangspunt heeft zo zijn voordelen. Een mens leert op eigen benen staan. En als die suikernonkel toch uit de lucht komt vallen – je weet maar nooit – heb je toch nog een aangename verrassing.

Om maar te zeggen, erfenissen spreken een verwaarloosbare rol in je leven.

Misschien zitten vele onder jullie jarenlang te wachten op een erfenis van pa of ma, bompa of tante, in de vaste overtuiging dat die villa, dat halssnoer of die oldtimer hen eigenlijk van nature nu af toebehoort. Heel wat mensen vinden een testament ontzettend belangrijk, zeker als hun eigen naam erin vermeld staat. Maar wat betekent een testament eigenlijk? Hoe weet je dat je in het meest recente testament staat? Euh wel dat weet je nooit. Als je bompa je plechtig een testament overhandigt waarin te lezen staat dat zijn appartement aan de kust helemaal van jou is, dan weet je eigenlijk niks. Misschien heeft bompa wel vijf andere testamenten in de lade liggen waarin datzelfde appartement aan vijf andere kleinkinderen werd beloofd. Bompa’s doen soms rare dingen. En als een notaris een testament opmaakt, dan zal hij mooi noteren dat het jacht in Saint-Tropez voor nichtje X is en dat de juwelen in de kluis integraal naar neefje Y gaan. Sommige neefjes en nichtjes zijn er vast van overtuigd dat het wel waar zal zijn, want de notaris heeft het toch mooi opgeschreven. Tja, denkt u dat de notaris naar Saint-Tropez afreist om even te controleren of daar een jacht ligt? Brengt hij een bezoek aan de kluis, op zoek naar juwelen? Och heu … neen dus. Je hele leven lang hopen op die mooie erfenis, het lijkt me niet bevorderlijk voor je nachtrust. Je kunt ze dus maar beter uit je hoofd zetten, en openstaan voor verrassingen.

Doe dus gewoon verder zoals je bezig bent en leef gelukkig!

 
Uitstap zondag 7 juni 2015

BEZOEK AAN FORT VAN BREENDONK EN DOSSIN KAZERNE MECHELEN TER HERDENKING VAN EINDE TWEEDE WERELDOORLOG 70 JAAR GELEDEN!

Mooi weer! Iedereen op tijd aan de bus en dus waren we ook tijdig in Breendonk waar er eerst mogelijkheid was om met een koffie of thee helemaal wakker te worden voor de tocht door het verleden van het Fort van Breendonk.

Luc de gids was wel een speciale gast, want op zijn eigen speciale manier wist hij de verhalen te vertellen van de verschillende kamers, parodieerden soms de Duitsers die in het fort de baas waren, maar zijn verhalen werden met aandacht gevolgd.

Buiten en rondom het fort was het gezellig warm, maar binnen in de zalen en kamers was het hier en daar toch wat frisjes, maar dat deerde de aandachtige luisteraars van onze groep niet. Anekdoten in een verhaal brengen is altijd wel een manier om de zware beproevingen die de mensen in het kamp ondervonden wat te verdoezelen, maar het blijft wel aangrijpend hoe men met mensenlevens is omgegaan.

Na twee uur alle details gehoord te hebben was het tijd om Luc dag te zeggen en kon hij eindelijk een beetje op adem komen, want twee uur lang spreken zonder een slokje te drinken is volgens mij ook al een kleine pijniging.

Patrick loodste ons dan via de rustige wegen naar Mechelen waar we in restaurant Ushaya konden genieten van een fris drankje (of twee) en een lekkere maaltijd.
Dan was het tijd om verder te rijden naar onze volgende bestemming: Dossin Kazerne.

Eerst de overtollige jassen en tassen opbergen en ruim voorziene kastjes. Eerst in de aula een filmpje bekijken met de nodige moderne apparatuur per persoon voor geluid. Moderne technologie over een pijnlijk onderwerp maar de moeite waart. Dan bracht de vrouwelijke gids ons eerst naar het dak verdiep van waaruit we een mooi overzicht over de stad Mechelen hadden en ook een kijkje konden nemen op de oude binnenkoer van de kazerne. Daar leerden we ook dat het gebouw ontworpen is door Bob Van Reeth voor sommige onder ons welbekend. Het gebouw heeft een speciale vorm waarin alles verwijst naar het verleden en het aantal personen dat vanuit de kazerne werd weggevoerd.

De vier verdiepingen hebben allen een speciaal onderwerp als hoofdthema en op de vierde verdieping van het museum is er een tijdelijke tentoonstelling over WOI.

De muren van alle verdiepingen tonen de foto’s of silhouetten van alle mensen die vanuit de kazerne naar andere kampen werden overgebracht: indrukwekkend! Want sommige foto’s zijn in kleur en dit wil zeggen dat die personen het overleefd hebben. Het aantal overlevenden verminderd naargelang het jaartal dat ze werden vervoerd.

Onze gids heeft ons gedurende twee uur kennis laten maken met de grote problemen die er waren, de geschiedenis, de verschillen, de haat, de liefde en het verdriet. Op veel mensen zal dit een diepe indruk gemaakt hebben.

Wat hebben we van ons bezoek geleerd? Dat er spijtig genoeg ook nu nog haat, geweld, mishandeling, discriminatie is! Dat sommige mensen zich nog steeds laten opzwepen door fanatiekelingen, dat Hitler een sluwe man was die al vanaf zijn boek” Mijn Kamp” de basis had gelegd voor de vernietiging van sommige volkeren en dan vooral joden.

Dat goed gevoerde propaganda een sterk middel is om mensen te beïnvloeden, maar dat spijtig genoeg in sommige gevallen de mens een wreed dier kan zijn.

Er is nog werk aan de winkel om te komen tot een vreedzame samenleving.

vvm

 
Feest Vrijzinnige Jeugd weekend 8 -9 en 10 mei 2015!

Het Rafa Rafa spel werd wel een beetje in de war gebracht door de ziekte van één van de spelbegeleidsters, maar uiteindelijk viel alles goed mee. Knutselen, oefenen voor optreden van zondag, spelen, hotdogs, BBQ enz. het ging allemaal zo snel en de fuif werd weer eens een hoogtepunt. Zondag nog wat oefenen, ontspannen, frietjes eten en inpakken want de weg terug naar de feestzaal moest ook nu weer het welgekende file probleem doorstaan.

Intussen had de andere groep medewerkers de zaal voor optreden en feestzaal perfect klaargezet en was het wachten voor de ouders om hun feestelingen te zien aankomen.

Daar was de bus: verrassing sommige feestelingen waren nog leuk geschminkt! Koffers ophalen, dag zeggen op de speelplaats (in de zon!) en dan klaarmaken voor optreden.

De juffen hadden ook dit jaar weer hun uiterste best gedaan om er een mooi en gevarieerd optreden van te maken met verschillende thema’s: pesten, onverdraagzaamheid enz.

Natalie, Wendy, Sofie, Joke, Inge het was af! Bedankt en ook de aanwezige ouders en grootouders wisten dit te appreciëren te oordelen aan het applaus na ieder optreden!

Tijd voor het individuele diploma uitreiking en de geschenken met natuurlijk een bloemetje voor de mama ( het was toch Moederdag!).

Nog even wat tijd om de receptie verder te zetten en dan op naar de feestzaal voor het lekkere koude en warm buffet met daarna de desserten.

Ik val misschien in herhaling maar mijn hartelijke dank aan alle medewerkers die dit weekend hebben geholpen!

Was het een geslaagd feest? Het enige wat daarop te zeggen valt is dat op het einde verschillende ouders en grootouders ons persoonlijk kwamen feliciteren! Dat zegt genoeg denk ik.

vvm

 
Lentefeest 21 maart 2015

Het was maar een guur lenteweertje op ons Lentefeest, maar de vrolijke gezichten van de feestelingen bracht daar snel verandering in!

Een mooi verhaaltje met ludieke uitbeeldingen, een dansje, een liedje en een gedichtje, het was er allemaal en dank zij de leerkrachten zedenleer gaven de feestelingen het beste van hunzelf op het podium. Dus stralende ouders en grootouders rond het podium!

Zoals al zovele jaren was ook het optreden van Clown Dinky weer een schot in de roos en met wat medewerking van een vader en een moeder die zich als Chinese vrijwilliger opgaven voor de ballonnen strijd, konden alle aanwezige kinderen hun kunsten tonen in het verzamelen van ballonnen en die daarna lustig kapot maken! Een wedstrijdje, een liedje, een vragenspel het was er allemaal. Danny bedankt!

Er was ook tijd om de diploma’s en geschenken uit te reiken en die werden in dank aangenomen! Nog even een bloemetje voor mama en dan kon het feestmaal beginnen.

Dank zij de vele bereidwillige medewerkers liep ook dit jaar alles vlot. Ik blijf het maar herhalen maar wij hebben een fantastisch team en aan al die mensen mijn hartelijke dank om van dit Lentefeest weer maar eens een werkelijk gezellige dag te maken!

Denkelijk waren er onder de medewerkers ook wel die vermoeid waren, ik in ieder geval was dood op, maar dat zal wel met de leeftijd te maken hebben. En toch binnenkort is er dan weer ons Feest Vrijzinnige Jeugd in mei, en dan in juni nog ons Lentefeest Park Spoor Noord.

vvm

 
Nieuwjaarsreceptie januari 2015

Op zaterdag 31 januari 2015 had onze jaarlijkse nieuwjaarsreceptie plaats.

Veel volk maar gelukkig ook veel medewerkers om alle personen te bedienen. Want zonder deze vrijwilligers kan een receptie niet doorgaan. Ook dank aan de mensen, en dan voornamelijk Rosa, die al die gerechten klaar maakten en opdienden.

Dus veel volk, zowat de helft van onze leden, waren aanwezig met daartussen afgevaardigden van HVV en VAGA.

De mensen moesten wel de toespraak van onze penningmeester François Geerts missen, want die was op skiverlof en genoot op dat ogenblik denkelijk van Happy Hour! Volgens kwatongen was hij er met de kas vandoor! Hij had wel zijn financieel verslag op voorhand klaargemaakt en na de openingstoespraak van Ronny gaf Vic een korte samenvatting van het financieel verslag in verkorte versie. Dan was er het overzicht van 2014 en wat 2015 ons zou kunnen brengen.

De drank en hapjes werden gesmaakt en het was een gezellige avond voor iedereen.

Zelfs het opruimen ging vlot, nog maar eens dank zij de vele vrijwillige medewerkers.

En volgend jaar doen we dat nog eens!

 

De speech van Vic Van Meel: Het laatste woord van 2014.pdf

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

Pagina 7 van 14
Joomla Template by Joomlashack
Joomla Templates by JoomlaShack Joomla Templates